David Mutiloa aukeratu dute Tuterako Almirantearen Etxean erakusketa-proiektua jartzeko. “Oreka handiagoa lortzen du sendotasun kontzeptualaren, kalitate artistikoaren, planteamenduaren eta bideragarritasun teknikoaren eta erakusketa-espaziora egokitzearen artean. Aukeratutako proposamena bereziki nabarmentzen da interes artistiko eta kontzeptualagatik, planteamenduaren argitasun eta koherentziagatik, garapen formalaren heldutasunagatik eta Almirantearen Etxearen espaziora ondo egokitutako erakusketa-esperientzia sortzeko gaitasunagatik. Era berean, teknikaren eta aurrekontuaren definizio-maila ona du, eta horrek bermatzen du behar bezala gauzatuko dela deialdian ezarritako denbora- eta ekonomia-esparruaren barruan “. Horixe izan da aurkeztutako lanen balorazio-txostena idazteaz arduratu den Jorge Urdánoz Apezteguía arte-sortzaileak, ondarearen kontserbatzaile-zaharberritzaileak eta kultura-proiektuen kudeatzaileak emandako azalpena.
David Mutiloak, orain, gehienez lau hilabete ditu Titulurik gabe proiektua ekoizteko. Bukatutakoan, Almirantearen Etxeko lehen solairuan egongo da ikusgai.
‘Titulurik gabe’ proiektua
David Mutiloak adierazi duenez, proiektu honetarako Titulurik gabea formula aukeratu da, lana espazio humanoan, sozialean eta filosofikotik kanpo kokatu nahian, praktika estetikoaren korrelismoa eta antropozentrismoa apurtzen saiatzeko modu gisa. Horrela, proiektuak, izenburu zehatzik ez duenez, gizakia eta pentsamendua gauza guztien erdigune eta neurri gisa kokatzeari utzi nahi dio.
Proposamenaren esparru kontzeptualari dagokionez, artistak azaldu duenez, “duela gutxi heriotzarekiko beldurraren inguruko ikerketa bat hasi nuen, eta ikerketa horrekin, praktika artistikoaren bidez, nortasun propioa izateko eta bizitzaren iragankortasunaren egiaztapen mingarri eta depresiboa egiteko ilusioa zalantzan jarri nahi nuen. Hala ere, prozesuan zehar, ulertu nuen ez zela zuzena subjektuak (biziak) eta objektuak (bizigabeak) izaki bereizi gisa ulertzea. Horregatik, heriotza posizio antropozentriko batetik birpentsatzeko hasierako asmo hori objektuekiko eta haien denboraltasunekiko interes sotil bihurtu zen. Horrela, azken zentzu horretan bideratzen da proiektu hau, denboraren joanari eta aldakortasunari buruzko hausnarketa gisa. Beraz, proiektu honetan interesatzen zaidana da edozein bizimoduk, edozein existentziak, edozein objektuk denboraren joanari, ez-bizitzari, materiaren transmutazio amaigabeari eta gauzen aurrean dagoen amildegiari buruzko poema bat osatzen duela “.
Egilearen nondik norakoak
Hala, ikerketa hau materialki garatzea planteatzen da, hiru lan-ildo osagarriz osatutako esku-hartzeak gauzatuz: altzairuzko eskultura-pieza batzuen ekoizpena (A), pieza grafiko batzuen edizioa (B), zeramika-eskultura handi baten ekoizpena (C), horma-marrazki bat (D) eta laser-marrazki batzuk (E).
David Mutiloak (Iruñea, 1979) Industria Diseinua ikasi zuen, Arte Ederretan lizentziaduna da eta Ekoizpen eta Ikerketa Artistikoan masterra. Bere ibilbidean zehar, banaka, taldeka edo beste artista batzuekin lankidetzan aritu da hainbat erakundetan, hala nola Antoni Tàpies Fundazioan, Macban, Fundació Mirón, La Casa Encendidan, Arts Santa Mònican, Jorge Oteiza Museoa Fundazioan, FabraiCoatsen, Arts Santa Mònican, LaCapellan, García Galerian, Green Cat-en, Centro Huarten, Gassworks-en edo Blue Project Foundation-en, eta Frantzian, Erresuma Batuan, Grezian, Italian, Singapurren edo Alemanian.
Bere praktika artistikoa jabetze eta artxibatze jarduerekin lotu liteke. Sarritan keinu txiki eta errazetatik abiatuz, eta formatu ugari erabiliz, bere lanak heriotza, porrota edo bizimodu garaikideak bezalako gaiekin zerikusia duten gaiak jorratzen ditu.