ESKALA HANDIKO TURISMOAK EZAUGARRI HAUEK DITU: ZERBITZUEN ESKARI HANDIA (HOTELAK, GARRAIOA, JATETXEAK) ETA TURISTEN KONTZENTRAZIO HANDIA ESPAZIO ETA UNE ZEHATZETAN. TURISMO MOTA HORREK INGURUNEA HONDATZEN DU ETA AUZOETAKO BIZTANLEAK LEKUALDATZEN DITU
Unai Gandarias //
Udan pentsatzea, oporretan pentsatzea da. Leku urrun eta exotikoak, beren kultura, paisaia edo gastronomiagatik bidaiatzeko eta ezagutzeko premia larria sortzen digutenak.
Turismo-modalitate guztien artean, masa-turismoa da, zalan-tzarik gabe, oporrak hartzen diren ekonomian eta biztanlerian eragin handiena duena. Turismo mota hau bi aldeko txanpona da, eta funtsezkoa da biak uler-tzea. Alde batetik, oparotasun ekonomiko ukaezina sortzen du: enplegua sortzen du, tokiko merkataritza bultzatzen du, eta diru-kutxa publikoei diru-sarrera esanguratsuak ematen dizkie. Hiri eta eskualde osoak, bisitarien etengabeko fluxu horri esker bizi eta hazten dira. Diru-sarrera turistikoen iturri indartsua da. Bestalde, adimenez eta etorkizunerako ikuspegiz kudeatzen ez bada, turismo masiboak erronka handiak eragin ditzake, hala nola helmuga turistikoen saturazioa, ingurumen-inpaktu negatiboaz gain, hondakinak ugarituz edo espazio naturalak higatuz. Zoritxarrez, turismo masifikatu horrek eragin oso negatiboa du bertako biztanleengan; izan ere, bertako egoiliarren bizimodua garestitzen denez, bai erosketa-saskian, bai turistentzako gune horietan etxebizitzaren kostua handitzen denez, inguruko eremuetara joan behar dute, eta han prezioak merkeagoak dira.
Turismo-praktika horren ondorioz, atzerritarrak masifikatu egiten dira lehen bertako egoiliarrak bizi ziren auzoetan, eta, ondorioz, tokiko kultura-benetakotasuna galdu egiten da, eta tokiko egoiliarren artean gero eta handiagoa da turismofobia sentimendua, dena garestitzen ari baita turismoagatik eta turismo masiboaren eredu horren aurka borrokatzeko ezintasunagatik. Oreka delikatua da, eta plangintza estrategikoa behar du epe labur eta ertainean.
TURISMO JASANGARRIA
Masa-turismo horren aurrean, landa-turismoa edo turismo jasangarria dago, esperientzia intimoagoa bilatzen duena, bidaia-estilo sakonagoa eta motelagoa sustatzen duen filosofia, tokiko eta kulturako komunitatearekin interakzio handiagoa duena, eta aldi berean aztarna ekologiko txikiagoa uzten duena. Turismo jasangarri hori bidaiatzeko modu bat da, ingurumenean eta tokiko kulturan eragin negatiboa minimizatzeko diseinatua, eta, aldi berean, bertako biztanleen onura ekonomiko eta sozialak maximizatzen ditu.
Oreka bilatzen du bidaiariaren gozamenaren, ingurunearen kon-tserbazioaren eta egoiliarren ongizatearen artean. Turismo-estrategia hori jasangarritasunean oinarrituta dago: turista-bolumenak jasan ahal izatea, ingurumena, oreka eta lurraldearekiko eta biztanleekiko errespetua kaltetu gabe, eta, horrela, eskualdean onura ekonomikoak espazio horiek mantentzeko eta kontserbatzeko geratzen direla ziurta-tzera, ingurunea kontserbatzera eta kultura-ondarea babestera bideratutako turismo arduratsu baten aldeko apustua eginez, bisitarien kuoten bidez edo eremu sentikorretan ibilgailuen sarrera mugatuz.
Era berean, helmugen eta daten diber-tsifikazioaren bidez, turismoa sustatuko da behe-denboraldietan, eta hain ezagunak ez diren helmugak sustatuko dira (landa-eremuak edo ohiko zirkuituen parte ez diren herrialdeak), turismoa modu bidezkoagoan banatzeko eta leku ezagunenen gaineko presioa murrizteko, energia berriztagarrien erabilerarekin eta hondakinen kudeaketa eraginkorrarekin batera.
TURISMOA EUSKAL HERRIAN
Euskadik ia bost milioi turista jaso zituen 2025ean, aurreko urtean baino % 4,7 gehiago. Era berean, Nafarroak zifra historikoekin itxi zuen iazko urtea, eta lehen aldiz bi milioi bisitari baino gehiago izan zituen. Bi gobernuek lan egiten dute turismoak sortzen duen BPGren eta jasangarritasunarekiko eta herrien nortasunarekiko errespetuaren arteko oreka lor-tzeko. Gobernu autonomikoek lan egiten dute bi eskualdeak bizitzeko toki ezin hobeak izan daitezen, baina baita bisitatzeko ere.