R&J, nola definitzen dugu gaur maitasuna?

(Argazkia: Sala BBK)

La Dramática Errante konpainiak amodioaren eta maitatzeko eraren gora beheren inguruko antzerki bat taularatuko du abenduaren 12an, Getxoko Muxikebarri Zentroan, arratsaldeko 20:00tan. Sarrerak 8 eurotan daude salgai.

Antzerki obraren izena R&J da, eta Shakespeareren maitasun tragikoaren eta orainaldiko lotura desberdinen arteko elkarrizketa da. Maitasunaz hitz egiteko abiapuntua da, arintasun emozionalaren, sare sozialen eta maitatzeko modu anitzen garaian. Garai guztietako maitasun istorio ospetsuenaren berrikuspena da, egungo ikuspegi aske, garaikide eta zirraragarritik. Maitasun paradigma berri baten bilaketa grinatsua da.

Autorearen hitzetan

Maria Goirizelaya – Aspaldi galdetu nion neure buruari zer den maitasunaren kontu hori gaur egun; nola maite dugun orainaldian, nola adierazten dugun maitasuna, nola bizi dugun maitasuna, nola hiltzen den… Zer da maitasun hori, bertsotan saldu eta prosan dardarka utzi gaituena? Eta zergatik jarraitzen dugu maitasun-eredu mugatzaile, esklusibo, bitar eta tragiko bati lotuta? Gaur egun, Veronako balkoia telefono-pantaila bat da, eta maitasun erromantikoa, berriz, erortzear dagoen jokabide-eredu bat. Agian horregatik, une zehatz honetan, Romeo eta Julieta testu perfektua da maitasunaren kontzeptuari, harremanei eta arau hegemonikoaren aldaketari buruz hausnartzeko.

Zer geratzen da “betiko maitasun” horretatik lotura likidoen eta harreman irekien aro batean? Nola definitzen dugu gaur maitasuna? Zerk eragozten digu askatasunez maitatzea? Eta zer egiten dugu desirarekin, uko egitearekin, mendekotasunarekin, sakrifizioarekin, zaintzarekin?

Maitasun-trantsizioko garai bat bizi dugu, aspalditik oihukatzen duena arrastaka daramagun inertzia hausteko, eta maitale izateko modu berriak eraikitzera gonbidatzen gaituena, desira eta gure maitasun-harremanak modu argiago eta helduagoan bizitzera, maitasuna oraingo aukera, barne-iraultza bihurtzera. Horrela, maitasuna sortzen duen, zalantzan jartzen duen eta gaur egun den bezala besarkatzen duen pieza planteatzen dugu: likidoa, anitza, antsietatea duena, kontzientea, kontraesankorra, gorputzekoa, disidentea. Klasiko handi hau hartzen duen eszenatokia, aurreiritziak desegiteko eta MAITASUNAREN paradigma berri eta liluragarri hau ospatzeko. –