Lanen bilduma hori abuztuaren 31ra arte ikusi ahal izango da Bizkaiko Batzar Nagusietako Erakusketa Aretoan, 08:00etatik 20:00etara
Bizkaiko Batzar Nagusietako Erakusketa Aretoak EHUko Zeramika Masterreko ikasleen “Beste forma horiek” erakusketa hartu du ostegun honetatik aurrera. Buztinak eta zeramikaren teknikak eskaintzen dituzten aukera amaigabeak biltzen dituzten lanen erakusketa honekin, Europako eta Latinoamerikako hainbat lekutako 16 ikaslek beren prestakuntza ibilbidea amaitu dute. Artelanen bilduma hori doan ikusi ahal izango da abuztuaren 31ra arte, 08:00etatik 20:00etara, inaugurazioaren agertoki izan den erakusketa-areto berean.
Ana Otadui Batzar Nagusietako lehendakariak aurkezpen labur bat egin du, bertaratutakoen presentzia eskertuz, eta zorionak eman dizkie artistei. Gainera, “begien bistakotik haratago begiratzeko” gonbita egin du, eta obren “aniztasuna eta sormena” nabarmendu ditu. Ondoren, Irati Petuya eta Candela Eirea masterreko ikasleek taldearen ordezkari gisa hitz egin dute, irakasleen lana bereziki eskertuz, beren lanetan “benetako interesa erakutsi dutelako” eta beren lanak garatzeko “kooperatibitate eta enpatia giro naturala sortu dutelako”.
Sentimendua duten obrak
Erakusketa hau, Bizkaiko Legebiltzarrak EHUko Arte Ederren Fakultatearekin aspaldidanik duen akordioaren emaitza izan da, lurraldean trebatutako talentu gazteen lana erakusteko helburuarekin. Taldeko emakume artisten gehiengoa ere nabarmentzen da (14, guztira, 2 gizonen aldean). Hain zuzen ere, artista gazte horiek izan dira eguneko ekitaldi nagusiko protagonistak, eta, banan-banan, beren lanak aurkeztu eta azaldu dituzte. Lan ugari egin dira, eta formak, koloreak eta motiboak askotarikoak izan dira.
Ines Asensiok, adibidez, bere lurrari, Valladolidi, ohore egin nahi izan dio, sustraiak sortzen diren buztin beltzezko hiru pitxerren bidez. Egileak berak azaldu duenez, “sustraiek arrakalak irekitzen dituzte, eta hortik sartzen dira jakin-mina eta zalantzazkoa esploratzeko nahia”. Candela Eirea galiziarrak, bere aldetik, galdu uste zuen fedea eta motibazioa berreskuratzeko beharrarekin hasi zuen bere proiektua. Pentsamendu horretatik zerbait sortzeko ideia sortu zen, artearen munduko pertsonek zein erabat kanpoko beste batzuek estimatuko zutena. Abiapuntu gisa, aho zabaleko pitxer bat aukeratu ondoren, materialarekin esperimentatzen joan zen, objektuaren forma konbentzionaletik urrundu eta arku batera bideratu arte.
Iñigo Alonso bizkaitarrak bere buruarekin berriro elkartu nahi izan zuen Respirando que no es poco lanaren bidez, eta zeramika “espazio seguru” bihurtu zuen, “gorputza eta emozioak gatazkaren lurralde” izan diren urte honetan. Lina María Maldonadok eta Mònica Armengolek, aldiz, protagonismoa eman nahi izan diote tornuari, egiteko eta desegiteko artea, errepikapenaren kontua eta pazientziaren praktika nabarmenduz.
Guztira, 16 proposamen dira, hunkigarritasunez, beldurrez, desioz eta nahiez beteak, eta izendatzaile komun bera dute: artearekiko maitasuna. Erakusketa honen bidez, EHUko Zeramika Masterreko ikasleek beren sentimendu sakonenak islatu dituzte zeramikaren bitartez, eta ikasteko eta ezagutzeko aldi baten puntu eta amaiera diren askotariko obra multzo bat sortu dute.